Ni CONRADO C. FAJARDO
(Unang nailathala: LIWAYWAY Hunyo 26, 1950)
Hinintay-hintay mo sa gabi ng palad
Ang isang umagang lipos ng pangarap;
Inasam-asam mo sa diwa at hagap
Ang ningning na isang darating na bukas.
Ang puniwala mo: sa buting itanim
Ay ibayong buti ang aning kakamtin:
Ang pananalig mo: sa gawang magaling,
Malao’t madali, bunga’y magaling din.
Umaga’y dumatal: pagkaganda-ganda;
Ngunit hindi iyo, umaga ng iba:
Ang sugat ng pusong dati’y makirot na,
Sa nangyaring ito’y lalung kumirot pa.
Kaysaklap mabatid ng katutohanang
Ang ganda ng bula’y nasa tingin lamang!
Kaypait lunukin ng balighong buhay:
Bayaran ng “tanso” ang “gintong” pautang.
Sa pagkabigo mong halos susun-suson,
Pati ng Bathala’y nasisisi tuloy;
Ang paniwala mo’t pananalig noon,
Ibig mong talikda’t baguhin na ngayon.
Subalit mali ka! Puso mo’y tatagan,
At magtiwala ka sa Poong Maykapal:
Bawat pagkabigo’y … palapit na hakbang
Sa kahit mahuli’y … tiyak na tagumpay!
