Ni FRANCISCO C. MARCELINO
(Unang nailathala: LIWAYWAY, Abril 3, 1950)
Akoy paruparo sa sapot na munti
Ibig makaahon sa dusa’t pighati
Ngunit ang umagang sa aki’y ngumiti
Ay hamog ng lungkot na may salaghati
Kaya’t anhin ko mang mabawi ang ngiti;
Ang ngiti sa tuwa’y umilap na muli.
Ako’y kaluluwang naglayag sa gitna
Ng dagat, sa mithing marating ka mutya;
Ngunit hindi pa man nakatitingala
Alon sa buhay ko ay dumagsang bigla;
Nabigo sa layong sa pagtitiyaga
Ay may aanihing ligaya at tuwa.
